تاریخ وتمدن وفرهنگ ایران

کسب در آمدواقعی از اینترنت

afshinarami — Thu, 04 Nov 2010 09:51:18 GMT

توسط دوستی با سایتی آشنا شدم که یکی از ساده ترین و پر سود ترین راهها برای کسب درآمد بالا از اینترنت است . در این روش شما تنها با عضویت رایگان در سایتی که در زیر به شما معرفی میشود و کلیک بروی لینک تبلیغاتی که به شما داده میشود میتوانید در ازای مشاهده ی هر تبلیغ 1 دلار دریافت کنید . این سایت میانگین در روز به شما 14 - 20 لینک تبلیغاتی میدهد که شما با مشاهده روزانه اونها میتونید روزی 14 تا 20 دلار درآمد کسب کنید . به همین راحتی ، پس از اینکه درآمد شما به سقف 1000 دلار رسید و با درخواست پرداخت پورسانت برای سایت ، میتونید این مبلغ رو بروی یکی از حساب های paypal و یا AlertPay ( که هر دو از حسابهای اینترنتی معتبر میباشند ) دریافت کنید . روش ثبت نام و توضیحات بیشتر در زیر قرار داده شده . جهت آموزش لطفا اینجا را کلیک کنید

‌ لطفاجهت آموزش اول ادامه مطلب را بازدید نمایید
برای آشنایی و راهنمایی و آموزش به همراه عکس ادامه مطلب را مشاهده نمایید

شهرضا-عکس

afshinarami — Fri, 12 Mar 2010 17:37:18 GMT

سلام دوستان عزیز:

از اینکه از وبلاگ من دیدن میکنید بسیار سپاسگزارم..........در ضمن از شما دعوت میکنم از وبلاگ دیگر من به نام عکسهای زمان قاجار که آلبومی بسیار زیبا از عکسهای قدیمی زمان قاجار است که برای اولین بار بصورت یکجا جمع آوری گردیده وتنها مرجع عکسهای قدیمی در اینترنت است راحتما دیدن نمایید ونظرهای زیبایتان مشوق من می با شد برای دیدن وبلاگ اینجا را کلیک کنید

شهرضا-عکس جمعه بیست و یکم اسفند 1388 9:8 بعد از ظهر

عکس بالا:فرزندان احمد شاه قاجار برگرفته از:شهرضا عکس

متن فرمان مشروطه

afshinarami — Fri, 06 Nov 2009 10:46:18 GMT

14/5/1285خورشيدی- صدور فرمان مشروطيت از سوی مظفرالدين شاه قاجار در کاخ صاحبقرانيه (14جمادی الثانی1324ﻫ.ق)

^ا^{علم الدوله ثقفی در هنگام کتابت فرمان مشروطه در حیاط صاحبقرانیه}

متن فرمان مشروطه

جناب اشرف اعظم!
از آنجا که حضرت باري‌تعالی جل‌شأنه سررشته ترقی و سعادت ممالک محروسه ايران را به کف کفايت ما سپرده و شخص همايون ما را حافظ حقوق قاطبه اهالی ايران و رعايای صديق خودمان قرار داده لهذا در اين موقع که رأی و اراده همايون ما بدان تعلق گرفت که برای رفاهيت و امنيت قاطبه اهالی ايران و تشييد و تأييد مبانی دولت، اصلاحات مقتضيه به مرور در دوائر دولتی و مملکتی به موقع اجرا گذارده شود چنانچه مصمم شديم که مجلس شورای ملی از منتخبين شاهزادگان و علما و قاجاريه و اعيان و اشراف و ملاکين و تجار و اصناف به انتخاب طبقات مرقومه در دارالخلافه تهران تشکيل و تنظيم شود که در مهام امور دولتی و مملکتی و مصالح عامه مشاوره و مداقه لازم را به عمل آورده و به هيأت وزرای دولتخواه ما در اصلاحاتی که برای سعادت و خوشبختی ايران خواهد شد اعانت و کمک لازم را بنمايد و در کمال امنيت و اطمينان عقايد خود را در خير دولت و ملت و مصالح عامه و احتياجات قاطبه اهالی مملکت به توسط شخص اول دولت به عرض برساند که به صحه همايونی موشح و به موقع اجرا گذارده شود. بديهی است که به موجب اين دستخط مبارک، نظامنامه و ترتيبات اين مجلس و اسباب و لوازم تشکيل آن را موافق تصويب و امضای منتخبين از اين تاريخ مرتب و مهيا خواهد نمود که به صحه ملوکانه رسيده و بعون الله تعالی مجلس شورای مرقومه که نگهبان عدل ماست افتتاح و به اصلاحات لازمه امور مملکت و اجرای قوانين شرع مقدس شروع نمايد و نيز مقرر می داريم که سواد و دستخط مبارک را اعلان و منتشر نماييد تا قاطبه اهالی از نيات حسنه ما که تماماً راجع به ترقی دولت و ملت ايران است کماينبغی مطلع و مرفه الحال مشغول دعاگويی دوام اين دولت و اين نعمت بی زوال باشند.
(در قصر صاحبقرانيه به تاريخ چهاردهم شهر جمادی الثانی 1324)

مظفرالدین شاه وسید حسین بحرینی

afshinarami — Wed, 16 Sep 2009 19:53:18 GMT

سیّدعلی اکبر (معروف به سیّدبحرینی ) از روحانیون و وعّاظ متنفذ دربار مظفرالدّین شاه قاجار (حک : 1313ـ1324). اجداد وی در بحرین اقامت داشتند و پدرش چندی در شهرهای جنوب ایران زیست و سرانجام در شهر تبریز مقیم شد. مقدّمات فارسی و عربی را در کودکی و نوجوانی فراگرفت و چون صوتی خوش و بیانی رسا و دلچسب داشت به زمره وعاظ شهر تبریز درآمد و رفته رفته در آن شهر معروف شد. برای خواندن روضه به اندرون دربار ولیعهد (مظفّرالدین ) راه یافت و از روضه خوانهای رسمی دربار او شد و دیری نگذشت که در ولیعهد نفوذ یافت و از محارم او شد. ولیعهد، سیّد بحرینی را مستجاب الدّعوه می دانست و از اینرو، چون در 1313 به سلطنت رسید، سیّد را همراه خود به تهران آورد و در نزدیکی کاخ گلستان خانه ای برای او خرید و قرار شد سیّد تمام مدت در دربار در کنار شاه باشد. به قول مهدیقلی هدایت ، سیّد بحرینی یکی از پنج نفری بود که «در مزاج او ] مظفرالدین شاه [ متصرّف بودند» ( گزارش ایران ، ص 150) دیری نگذشت که بحرینی در تهران به شهرت رسید. همة سفرای خارجی مقیم تهران نام او را شنیده بودند و از نفوذ فوق العاده اش خبر داشتند. مظفرالدین شاه عقیده داشت که وجود این سیّد مستجاب الدّعوه دفع کنندة هر بلیّه و چشم زخمی است ، و او را حتّی در مواقعی که به قصد شکار و تفریح از تهران خارج می شد از خود دور نمی کرد (شیخ الاسلامی ، ص 96). این نفوذ باعث شد که صدراعظم و سایر رجال سیاسی آن عصر برای نیل به مقاصد خود به او تقرّب بجویند. سیّد بحرینی نیز از نفوذ خود در شاه سوءاستفاده کرد و به صدراعظم و امنای دولت و دربار نزدیک شد و برای اجرای مقاصد آنها در قبال دریافت پول به همه نوع کاری دست زد.

مظفرالدین شاه در هیچ یک از مسائل مملکتی جز با استخاره تصمیم نمی گرفت و این استخاره ها معمولاً بر عهدة سیّد بحرینی بود. درباریان با توجه به منافع خود قبلاً سیّد را از موضوع استخاره مطلع می ساختند و به وی می فهماندند که پاسخ استخاره را چگونه و به چه ترتیب به اطلاع شاه برساند. شرحی که معیّرالممالک (ص 200-202) از جریان استخارة سیّد برای اعادة میرزا علی اصغرخان امین السلطان به صدارت آورده است از این حیث کاملاً گویاست .

نفوذ سیّدبحرینی در شاه در تمام دوران صدارت امین السلطان و همچنین عین الدوله به نفع این دو صدراعظم اعمال می شد. عین الدوله که هرگز مایل نبود کاری در ایران برخلاف نظر وی صورت بگیرد با سیّدبحرینی همدست بود. در این دوره عزل وزرا، انتصاب حکّام و والیان ، رفتن به سفرهای خارج ، بخشیدن خلعت به رجال ، زن گرفتن شاهزاده های عضو خاندان سلطنت و نظایر آن با استخارة سیّد بحرینی انجام می گرفت و او در پرتو این موقع و منزلت ، در مدتی کوتاه یکی از متمولین ایران شد. اسپرینگ رایس (کاردار وقت سفارت بریتانیا در تهران ) در خاطرات خود می نویسد: مردی که از همه بیشتر در دربار ایران قدرت نفوذ دارد سیّدی است که شاه را هنگام رعد و برق زیر عبای خود پناه می دهد و برایش دعا می خواند (به نقل شیخ الاسلامی ، ص 96)

مظفرالدین شاه در سفر اول خود به اروپا، سیّد حسین پسر سیّد بحرینی را برای حمل عبای پدرش به اروپا همراه برد تا هنگام رعد و برق از آن استفاده نماید و امین السلطان صدراعظم برای منصرف کردن او از این سفر حاضر شد چهار هزار تومان بپردازد، ولی سیّد حسین نپذیرفت و همراه شاه به اروپا رفت (بامداد، ج 4، ص 127) و در سفرهای دوم و سوم شاه هم از ملتزمان بود.مظفرالدین شاه در سفرنامه های خود به این موضوع اشاره کرده و وجود او را تأمینی برای خود خوانده است .

منابع : مهدی بامداد، شرح حال رجال ایران در قرن 12 و 13 و 14 هجری ، تهران 1357ش ؛ جواد شیخ الاسلامی ، قتل اتابک ، تهران 1367ش ؛ دوستعلی معیّرالممالک ، رجال عصر ناصری ، تهران 1361ش ؛ مهدیقلی هدایت ، خاطرات و خطرات ، تهران 1363ش ، ص 97، 120، 138، 142؛ همو، گزارش ایران ، چاپ محمد علی صوتی ، تهران 1363ش ، ص 151، 162.

مظفرالدینشاه

afshinarami — Wed, 16 Sep 2009 16:18:28 GMT

پنجمن پادشاه سلسله قاجاريه و پنجمين فرزند ذكور و چهارمين وليعهد ناصرالدين شاه بود.مادرش خانم شكوه السلطنه در سال چهارم سلطنت به نكاح دائمي شاه درآمد و در 1309 هـ .ق در 57 سالگي در تهران درگذشت.

مظفر در 1269 هـ . ق در تهران متولد شد. در 8 سالگي به پيشكاري عزيزخان مكري و وزارت فتحعلي‌خان صاحبديوان شيرازي به فرمانروائي آذربايجان منصوب و يك سال بعد وليعهد شد و دوره وليعهدي او قريب 35 سال به طول انجاميد . در ذيقعده 1313 هـ . ق كه ناصرالدين شاه به قتل رسيد، ميرزا علي اصغر خان امين السلطان صدراعظم، تلگراف فوت شاه و سلطنت او را اطلاع داد و يكصد هزار تومان براي مخارج راه فرستاد. مظفر ابتدا در تبريز تاجگذاري كرد و پس از 38 روز طي طريق به پيشكاري سلطان عبدالمجيد ميرزا عين‌الدوله وارد تهران شد و تاجگذاري مفصلي كرد و محمدعلي ميرزا اعتضادالسلطنه فرزند ارشد خود را به ولايتعهدي انتخاب نمود و ميرزا علي خان امين الدوله را با سمت پيشكاري و وزارت وليعهد به آذربايجان فرستاد و امين السلطان و ساير امناي دولت را در مشاغلشان تثبيت نمود. پس از چند ماهي امين الدوله را به تهران احضار كرد و به رياست مجلس وزراء و امور حكام منصوب نمود و ميرزا علي اصغر خان امين السلطان را از صدرات عزل و به قم تبعيد كرد و امور كشور را به عهده عليقلي خان مخبرالدوله و عبدالحسين ميرزا فرمانفرما قرار داد و كشور را بين فرزندان و نزديكان خود تقسيم نمود. شعاع‌السلطنه فرزند دوم خود را به حكومت گيلان فرستاد و سالارالدوله فرزند ديگرش را حكمران كرمانشاه و كردستان كرد. عضدالسلطان فرزند سوم را به حكومت عراق منصوب گردانيد. خزانه‌داري را به مشيرالسلطنه داد. فرماندهي كل قوا را به عهده وجيه‌الله ميرزا برادر عين‌الدوله گذاشت. قسمتي از خالصجات را به اطرافيان خود بخشيد و سرانجام امين‌الدوله را ابتدا به وزير اعظمي و سپس صدراعظمي منصوب نمود و فخرالدوله دختر خود را نيز به نكاح ميرزا محسن معين الملك پسر صدراعظم درآورد. يكي از برنامه‌هاي صدراعظم جديد، تهيه پول براي مسافرت مظفرالدين شاه به اروپا بود و با تمام تلاشي كه به عمل آمد، امين الدوله نتوانست يا نخواست وامي از دول خارجي بگيرد و لذا پس از چند ماه صدراعظمي از صدرات معزول و به اتفاق پسر و عروسش به قرية لشت نشاء گيلان تبعيد گرديد و شاه مجدداً ميرزا علي اصغرخان امين‌السلطان را كه در قم به سر مي‌برد به تهران احضار كرد و مقام صدارت عظمي را بدو سپرد. امين السلطان براي اجراي خواسته شاه و بردن او به اروپا، با چند كشور مذاكراتي انجام داد تا وامي از آنها بگيرد. سرانجام روسيه تزاري تن به اين كار داد و موافقت نمود مبلغ 000/500/22 منات به ايران وام بپردازد كه برابر بود با شصت ميليون فرانك فرانسوي و يا بيست و چهار كرور تومان (12 ميليون تومان).

مدت وام هفتاد و پنج ساله بود و بهره‌اي از قرار 5% به آن تعلق مي‌گرفت كه ساليانه بايستي مبلغ يكصد و شصت هزار تومان از اصل و بهره پرداخت شود. ضمانت و اداي اصل و فرع اين استقراض، گروگان گذاشتن گمركات ايران به استثناي گمركات فارس و بنادر جنوب بود و ضمناً دولت ايران وظيفه داشت از محل اين قرض، ساير قروض خود را بپردازد. دولت ايران به هيچ وجه اجازه نداشت بدون اجازه از كشور ديگري وام بگيرد. روس‌ها براي پرداخت اين قرضه، امتياز بانك استقراضي رهني را در ايران گرفتند و بانكي به همان نام دائر كردند و به بانك مزبور اجاره دادند سهام اين بانك را در ساير جاها منتشر نمايند.

مظفرالدين شاه پس از دريافت وام، قروض سابق را كه عبارت از قرض رژي و قرض بانك‌هاي روس و انگليس و قرض تجار داخله و بالاخره قرض به ارباب حقوق ديواني و جمعاً چهار فقره قروض 12 كرور تومان بود، از محل اين قرضه پرداخت گرديده و مابقي صرف تفرج و خوشگذراني شاه در اروپا شد. مسافرت اول مظفرالدين شاه به اروپا قريب هشت ماه به طول انجاميد و در همين سفر در فرانسه به او سوءقصد شد كه در اثر جديت اطرافيان شاه، ترور انجام نگرديد. مظفرالدين شاه پس از بازگشت از سفر اروپا، موافقت نمود تا كشتي‌هاي روسي وارد بندرعباس شوند و طرح نقشه‌اي براي ساختمان راه‌آهن سرتاسري بنمايند ولي انگليس‌ها در مقام مخالفت و معارضه برآمده، از آن جلوگيري نمودند.

در سال 1319 هـ . ق مظفرالدين شاه در مقابل دريافت بيست هزار ليره، امتيازي به مدت شصت سال براي استخراج نفت به شخصي به نام ويليام ناكس دارسي تبعه زلاند جدید داد. امتیاز گیرنده متعهد شد که معادل این مبلغ هم سهام بدهد، به علاوه 16% درآمد ساليانه پس از كسر مخارج متعلق به ايران باشد. دارسي سي هزار سهم به مظفرالدين شاه و ده هزار سهم به ميرزا علي اصغرخان اتابك و پنج هزار سهم به ميرزا نصرالله خان مشيرالدوله وزير امور خارجه و پنج هزار سهم به نظام الدين خان مهندس الممالك وزير معادن داد.

در 1320 ميرزا علي اصغرخان اتابك مبلغ ده ميليون منات با فرع 5% براي مدت هفتاد و پنج سال با همان شرايط قبلي از دولت روسيه تزاري وام گرفت. دولت ايران متعهد شد در تعرفه گمركي خود با دولت روسيه و عثماني تجديد نظر نموده تغييراتي به نفع آن دو كشور بدهد. ضمناً امتياز ساختن راه شوسه جلفا تا قزوين به بانك استقراضي روس داده شد.

بر اساس قرارداد منعقده بين ايران و روسيه در مورد اخذ وام دوم، دولت ايران در تعرفه گمركي به نفع دولتين روسيه و عثماني تجديدنظر كرد و امتيازات زيادي به آنها داد. در اثر اين تجديدنظر در مجلس انگلستان سر و صدائي بلند شد و مطبوعات لندن مقالاتي در اين زمينه نوشته و اعتراض خود را عنوان كردند. سرانجام به دستور مظفرالدين شاه با دولت انگلستان هم قرارداد جديد گمركي منعقد شد و امتيازات زيادي به آنها دادند. اين امتيازات موجب سر و صداي مردم شد و در بعضي از شهرها آشوب شد و مردم خواستار لغو قراردادهاي جديد گمركي و اخراج مستشاران بلژيكي در گمرك شدند.

با وام دوم دريافتي از روسيه، مظفرالدين شاه سفر دوم خود را به اروپا آغاز كرد و از كشورهاي ايتاليا، اطريش ، بلژيك ، فرانسه و انگلستان بازديد نمود. مدت اين مسافرت شش ماه به طول انجاميد و در غياب شاه، شعاع‌السلطنه نايب السلطنه بود.

پس از بازگشت شاه به ايران، دولت انگلستان به وسيله لرد داون وزير مختار خود در تهران، نشان زانوبند مكلل به الماس براي او فرستاد و بدين طريق مظفرالدين شاه به آرزوي ديرينه خود رسيد. نارضايتي مردم از اوضاع كشور تدريجاً علني شد و مردم با ارسال شبنامه عدم رضايت خود را از اوضاع متشنج كشور به اطلاع شاه رسانيدند و مظفرالدين شاه براي حفظ خود ناگزير ميرزا علي اصغرخان اتابك را از صدرات معزول نموده به اروپا تبعيد كرد و به جاي وي سلطان عبدالمجيد ميرزا عين‌الدوله را ابتدا به وزيراعظمي و سپس صدراعظمي منصوب نمود. عين‌الدوله در ابتداي كار دست به اصلاحاتي زد و در مقام تعديل بودجه و توازن دخل و خرج كشور برآمد ولي اقداماتش به جائي نرسيد و افلاس و ورشكستگي‌ كشور به اوج رسيد. ولخرجي‌هاي جبلي مظفرالدين شاه و بخشش‌هاي بيجاي او چنان خزانه را تهيه كرده بود كه به هيچ طريق راه اصلاحي وجود نداشت. مردم هم ناراضي شده بودند و دنبال بهانه‌گيري به هر دري مي‌زدند. شبنامه‌هاي مختلف خبر از حوادثي در شرف‌تكوين مي‌داد. تجار تهران از نوز بلژيكي شكايت كردند كه زياده از حد تعرفه گمركي از آنها پول مي‌گيرد ولي شاه و دولت موضوع را با خونسردي برگزار كردند.

در خراسان به علت گراني و كمبود نان، مردم متحصن شدند و در فارس به علت تصرف املاك مردم توسط شعاع‌السلطنه، شورش شد. عين‌الدوله در بعضي از نقاط شدت عمل به خرج داد ولي مردم جرّي تر شدند. علماء دست به كار شدند و ضمن انتقاد از كارهاي دولت، شاه را مورد سرزنش و طعن و لعن قرار دادند. قريب هزار نفر بازداشت شدند و علماء در زاويه مقدسه حضرت عبدالعظيم متحصن گرديدند. شاه به آنها وعده مساعدت داد.

در همين حيص و بيص، شاه تصميم به سفر اروپا گرفت و محمدعلي ميرزا وليعهد را به تهران احضار كرد و مخفيانه از بانك استقراضي روس مبلغي وام گرفته شد. ولي اين بار ملتزمين ركاب موظف شدند هزينه مسافرت خود را بپردازند تا تحميلي به خزانه خالي كشور نشود. اين سفر هم پنج ماه طول كشيد و عين‌الدوله لقب اتابك اعظم گرفت. با بازگشت شاه از مسافرت اروپا، فشار روحانيون افزايش يافته، ابتدا عدالتخانه مي‌خواستند و بعد مشروطه خواستند. سرانجام مظفرالدين شاه تسليم نظريات روحانيون و افكار عمومي شد. عين‌الدوله را از صدرات عزل و مشيرالدوله را جانشين او كرد و فرمان مشروطيت را صادر نمود و مجلس را تشكيل داده پس از توشيح قانون اساسي در دي ماه 1285 در 54 سالگي درگذشت و جنازه او را براي دفن به كربلا بردند.

مظفرالدين شاه يكي از سلاطين نالايق و فاسد و بي‌اراده سلسله قاجاريه است و شباهت زيادي به شاه سلطان حسين صفوي داشته است. مردي خرافاتي، ترسو و سست عنصر بود و در دوران سلطنت كوتاه مدت او امتيازات زيادي به خارجيان داده شد. غير از مواردي كه ذكر كرديم، در مقابل مبلغ ناچيزي حفريات ايران را براي مدت شصت سال به فرانسويان داد و تمام خالصجات را بين فرزندان و نزديكان خود تقسيم كرد. حرمسراي مفصلي براي خود ترتيب داد و صاحب 18 دختر و 7 پسر شد. دو دختر و يك پسرش در زمان حيات او درگذشتند. از روزي كه به وليعهدي انتخاب شد، ناصرالدين شاه چندان رضايتي نداشت و در قيام شيخ عبيدالله كرد، تصميم به تغيير او گرفت و مدتي در تهران او را نگهداري كرد و قرار بود به ايالت خراسان برود. بعد شاه تغيير عقيده داد و او را براي كرمان در نظر گرفت. ولي به جهاتي شاه از گناهان او صرفنظر كرد و او را مجدداً به آذربايجان فرستاد. هيچ هنري نداشت ولي تيرانداز قابلي بود. از رعد و برق وحشت داشت و از ترس زير عباي سيد بحريني قرار مي‌گرفت. جبون، مهربان، بلهوس و بهانه‌گير بود. بذل و بخشش‌هاي بيجا مي‌كرد و به استخاره‌هاي سيد بحريني معتقد بود و بيشتر كارها را توسط همان استخاره‌ها انجام مي‌داد. شوق عجيبي به گريه داشت و مجالس روضه‌خواني زيادي برپا مي‌كرد. تنها كاري كه مفيد به حال ملت توسط او انجام گرفت، صدور فرمان مشروطيت بود كه در حقيقت سرپوشي بر اعمال شرم‌آور گذشته او بود. وفات مظفرالدين شاه در سال 1325 اتفاق افتاد.

پاورقي‌ها:

1- پسران بزرگتر از مظفرالدين ميرزا عبارت بودند از: محمودميرزا، اميرقاسم ميرزا، ركن الدين ميرزا و مسعود ميرزا. به جز نفر اخير، بقيه پسران ناصرالدين شاه، در كودكي درگذشتند.

2- اولين وليعهد ناصرالدين شاه سلطان محمود ميرزا نام داشت كه از بطن گلين خانم دختر احمدعلي ميرزا فرزند نوزدهم فتحعلي شاه بود و ميرزا تقي خان به لقب اتابكي او منصوب شد و در يازده ماهگي درگذشت.

دومين وليعهد، سلطان معين‌الدين ميرزا بود. مادرش خجسته خانم ملقب به تاج‌الدوله دختر سيف الله ميرزا پسر چهل و دوم فتحعلي شاه بود. در 1268 هـ . ق متولد شد و مجموعاً شش سال عمر كرد و روز فتح هرات درگذشت.

سومين وليعهد، اميرقاسم خان ناميده مي‌شد. مادرش جيران خانم ملقب به فروغ‌السلطنه دختر محمدعلي خان تجريشي و فوق‌العاده مورد محبت ناصرالدين شاه بود و در اندرون شاه مقام و رتبه والائي داشت. انتخاب اميرقاسم به وليعهدي به آساني صورت نگرفت. عده‌اي با اين انتخاب مخالف بودند و سنت بر اين بود كه مادر وليعهد حتماً بايستي از قاجاريه باشد در حالي كه جيران دختر يك باغبان تجريشي بود و اصل و نسبي نداشت و در رأس مخالفين، خانم مهدعليا مادر شاه بود. كار به مرحله‌اي رسيد كه وزراي مختار روس و انگليس نيز با انتخاب اميرقاسم به مخالفت برخاستند. سرانجام ناصرالدين شاه نظر به علاقه‌اي كه به جيران داشت، مشكلات را منتفي نمود و اميرقاسم را به وليعهدي انتخاب كرد و ميرزا كاظم خان نظام‌الملك فرزند ارشد اعتمادالدوله نوري كه مقام نيابت صدرات را داشت با حفظ سمت به پيشكاري او تعيين شد. ميرزا قاسم در سن پنج سالگي درگذشت. اصولاً جيران معروف به فروغ‌السلطنه مجموعاً صاحب پنج فرزند شد كه چهار پسر و يك دختر بودند و تمام آنها در كودكي درگذشتند. وجود مهدعيا در فوت بچه‌هاي جيران مورد بحث و گفتگو است.

منابع:

1. کتاب شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران، جلد دوم، نوشته باقر عاقلی، انتشارات گفتار

محمدعلی شاه

afshinarami — Fri, 26 Jun 2009 18:57:01 GMT

محمدعلي شاه كوتاهترين سلطنت را در بين شاهان قاجار داشت. سي ماه و اندي. فرداي مرگ پدر، در 35 سالگي به سلطنت رسيد. در ابتدا داعيه مشروطه خواهي داشت ولي اندكي بعد مشروطه‌اي را كه پدر اعطا كرده بود انكار كرد. جنگ مشروطه و استبداد در گرفت و مجلس به توپ بسته شد. طومار مشروطه درهم پيچيد و استبداد را حاكم كرد. البته استبداد از نوع صغيرش. چون او ظرفيت استبداد كبير را نداشت. ديكتاتوري 13 ماهه!

با ورود مجاهدين و مشروطه خواهان به تهران، وي كه تاب و توان نداشت به سفارت روس پناه برد. رايزني مشروطه خواهان براي دور كردن وي از ايران ثمر داد و روسيه كه خود را بر طبق عهدنامه گلستان پشتيبان اعقاب عباس ميرزا مي دانست پذيرفت كه ميزبان محمدعلي ميرزاي مخلوع باشد.

محمد علي ميرزا در بندر اودسا هنوز اميدوار است كه به سلطنت بازگردد!

عمه محمدعلي ميرزا (ملكه ايران) حال و روز محمدعلي را به بهترين شكلي در سفارت وصف كرده است. وي مي‌نويسد:

محمدعلي شاه توسط همسرش ملكه جهان به من پيغام داده بود كه دلش براي ديدن من تنگ شده و مي‌خواهد مرا ببيند ... به شاه معزول و خانواده‌اش در همين عمارت بزرگ سفارت روس اطاق داده اند ... نوكرهاي پادشاه، همه او را گذاشته و رفته اند. فقط عبدالله خان خواجه و مجلل السلطان و يك آبدارچي و يك قهوه‌چي باقي مانده است. شاه وارد شد. چه شاهي! چه شاهي! اي بيچاره شاه! چه عرض كنم به راستي هر كس ببيند دلش مي‌سوزد. تا چشمش به من افتاد هر چه كرد خودداري كند نتوانست. بي‌اختيار گريه كرد و گفت: عمه جان، ديدي چه بر سر من آوردند! عرض كردم هيچ كس به شما كاري نكرد جز خودتان ... گفت: عمه جان مرا سرزنش نكن و نگو كه از ترس به سفارت آمدم ... ديدم اين سلطنت ديگر به درد نمي خورد. گيرم با اينها صلح كردم يا زورم رسيد و تمام مردم را كشتم باز رعيت ايران، اين نوكرهاي نمك به حرام، مرا دوست نخواهند داشت. من با يك مملكت دشمن چه كنم ... حالا خيال دارم بروم روسيه. ملكه و بچه‌ها را در اودسا مي گذارم و خودم مي‌روم پيش امپراتور ببينم چه مي‌شود.

چند روز بعد شاه به سوي بندر انزلي حركت كرد. شاهدي درباره روز حركت شاه معزول مي نويسد: « شاه با سيزده كالسكه سلطنتي و ده گاري و سي اسب براي مستخدمين حركت كرد. قاطر زياد هم ديروز و امروز بار و بنه مي‌بردند ... از قرار معلوم در شهر اودسا يك عمارت سلطنتي براي شاه معين شده با بيرق روس و انگليس ... مادرزاد يك مؤونه [كمك، مقرري] صحيح آن هم سه ماه به سه ماه پيش [سه ماه زودتر] در اودسا راحت زندگي خواهد كرد. البته خودش هم جواهرات و پول نقد و اشياء و عتيقه بسيار دارد.»

تبعيديها در اودسا؛ ملكه جهان همراه با فرزندان و نديمه هايش: ملكه جهان،خديجه دخترش، محمود ميرزا، مجيد ميرزا، فخرالتاج معيري، سلطان حسين ميرزا و زرين تاج (صندوقدار ملكه جهان)

بندر اودسا بر ساحل درياي سياه شهري آرام به نظر مي رسيد ولي چهار سال قبل اين شهر شاهد نبرد رزمناو پوتمكين و ملوانان ناراضي آن از حكومت تزاري بود و اين امر بايد بر محمدعلي ميزا آشكار مي‌كرد كه به دنياي جديد پاي گذارده كه ممكن است صحنه ايران در آن تكرار شود. ولي در اين شهر در آرزوي سلطنت مي‌سوخت، آرزويي كه دو سال ايران را مجدداً وارد جنگ داخلي كرد و ضرر و زيان زيادي به آن زد. پس از دو سال محمدعلي ميرزا آرام گرفت ولي اين آرامش ديري نپاييد.

اين بار زمانه سر نا آرامي داشت. بندر اودسا به اشغال بلشويكها در آمد، اشغالي كه 12 سال قبل نبرد پوتمكين جرقه آن را زده بود. محمدعلي ميرزا و خانواده‌اش همراه با چهار هزار نفر مردم روسيه در كشتي‌اي به ظرفيت هزار نفر به سوي استانبول حركت كردند.

خان ملك ساساني سفير وقت ايران آن روز را به خوبي به ياد دارد: كشتي مزبور كه به استانبول رسيد انگليسيها در دهنه درياي سياه به بهانه اينكه شايد عده اي بالشويك در جزو مسافرين فراري باشند كشتي را توقيف كردند. محمدعلي شاه يك كارتي به سفارت نوشته توسط يك ملاح فرستاده و نوشته بود: "اودسا بالشويكي شد من و همراهانم با يك كشتي فرانسوي فرار كرديم. چهار روز است در دريا بي قوت و غذا مانده‌ايم حالا كه كشتي به دهنه بسفر رسيده انگليسيها به خيال اينكه مبادا در اين كشتي بالشويك باشد نمي‌گذارند وارد اسلامبول شود. شما از سفارت انگليس اجازه بگيريد كه ما را بگذارند پياده بشويم.

به سفارت انگليس مراجعه شد يك قايق موتوري با غواص سفارت و پرچم ايران براي پياده كردن محمدعلي شاه و ملازمانش به اتفاق يك افسر انگليس فرستادند. شاه سابق ايران و همراهانش را به ساحل آوردند. دكتر يروزالسكي و جنرال خابايوف كه امپراتور روس به سمت دكتري و آجوداني مأمور خدمت محمدعلي شاه كرده بود با خانمهايشان نيز جزو ملازمين بودند. منزلي براي وي و ملكه جهان و دو پسر و يك دختر و بيست و سه نفر از ملازمينش در منطقه بيوك آطه تدارك ديده شد. در همين منزل بود كه احمد شاه در سفر اول فرنگش به سال 1298 شمسي به ديدار پدر و مادرش آمد و پس از ده سال آنان را ديد. حتي گفته مي شود در همين سفر محمدعلي ميرزا، فرزند را نصيحت به كودتا مي كرد و آرزو داشت كه فرزندش شيوه پدر را در پيش گيرد. ظاهراً محمدعلي ميرزا هنوز درك زمانه نمي كرد.

بندر اودسا ‏، خانواده سابق سلطنتي؛ ملكه جهان همراه با محمدعلي ميرزا

اقامت وي در اسلامبول هفت سال به طول انجاميد ولي بيماريش (ديابت) وي را مجبور كرد جهت معالجه به ايتاليا برود. اين آخرين سفر محمدعلي ميرزا بود. در فروردين 1304 وي در يكي از شهرهاي ايتاليا از دنيا رفت.

عين السلطنه تحليل كوتاه و جالبي از شخصيت محمدعلي شاه ارائه مي كند: "محمدعلي شاه مدير نبود، ساده و زود باور بود. سوء انتخاب داشت. لجوج بود. واضح تر بگويم ابله و بي عقل و دروغگو بود. يك مظفرالدين شاه جواني بود. اگر او هميشه مطيع يك نفر بود اين خودش را واگذار به چند نفر كرده بود. تمام اين صدمات وارد شده به شاه براي دروغگويي او بود. هر مقدار مقام شخص عالي تر باشد صدمه اش بيشتر است."

برگرفته شده از:قـُقـنــوس

منابع:

۱- قتل اتابك و شانزده مقاله تحقيقي ديگر نوشته دكتر جواد شيخ الاسلامي.
۲- روزنامه خاطرات عين السلطنه (قهرمان ميرزا سالار)، ج4.
۳- يادبودهاي سفارت استانبول نوشته خان ملك ساساني.

رای گیری برای درج نوروز در تقویم بین المللی به عنوان یک روز جهانی

afshinarami — Sat, 07 Mar 2009 10:51:18 GMT

برای درج نوروز در تقویم بین المللی جهانی تا الان فقط ۳۰۷هزار نفر ثبت نام کرده اند،اگر به حفظ میراث معنوی ایران زمین درجهان اهمیت می دهید برای رای دادن اقدام کنید و به دیگران هم یادآوری کنید که این کار را بکنند.

برای رای دادن بر روی لینک زیر کلیک کنید .وقتی صفحه مورد نظر باز شد بر روی مستطیلی که در انتهای صفحه است کلیک کنید.صفحه دیگری باز می شود.در سه مستطیل اغاز صفحه به ترتیب نام و ایمیل و نام کشور را بنویسید و در انتهای صفحه بر روی مستطیل رای گیری کلیک کنید.با سپاس از همه ی شما.اگر دوست دارید به دوستانتان هم خبر دهید.

http://www.petitiononline.com/Norouz

محرم وقاجارها

afshinarami — Mon, 05 Jan 2009 15:22:29 GMT

محرم در دوران قاجار

ناصرالدین شاه در ایام محرم سبیل ها را آویزان و کلاه را کج می گذاشت و هرروز در تکیه دولت مراسم تعزیه برقرار بود

پشتيباني و علاقه شاهان و دولتمردان سلسله قاجار به خصوص فتحعلي شاه و ناصرالدين شاه نقش اساسي در اعتلاء و تكامل تعزيه‌خواني داشت. فتحعلي شاه براي اولين بار سرپرستي و نظارت بر امور مربوط به مراسم عزاداري و تعزيه‌خواني دربار و دولت را در ماه محرم به بزرگان و رجال دربار خود سپرد. در اين تاريخ بسياري از رجال درباري و اعيان و اشراف مملكت هر يك به نوبه خود در دهه محرم در تكيه‌ها يا حياط‌هاي بزرگ خانه‌هايشان كه معمولاً آنها را به صورت تكيه مي‌بستند مجالس سوگ و تعزيه‌خواني برپا مي‌كردند.

تصویری از آحاد مختلف مردم در تکیه دولت

در اين برهه از تاريخ تكيه‌هاي متعددي در تهران و ديگر شهرهاي ايران احداث گرديد كه مورخين عصر قاجار و سياحان غربي كه در اين تاريخ، از ايران بازديد نموده‌اند به توصيف اين تكيه‌ها و مجالس تعزيه‌ كه در اين مكانها برگزار مي‌گرديده است پرداخته‌اند. از اين تكيه‌ها مي‌توان به تكيه دولت، كه به عنوان محل خاص انجام تعزيه‌ها زير نظر ارگ سلطنتي اداره مي‌شد، اشاره كرد. اين مكان در زمان خود مورد توجه بسياري از مردم و حتي خارجيان مقيم ايران بوده است.
عبدالله مستوفي كه در كودكي در عصر ناصرالدين‌شاه شاهد اجراي مجالس در تكيه دولت و ديگر تكاياي تهران بود، در زمينه گرايش و علاقه ناصرالدين‌شاه و مردم به تعزيه مي‌نويسد: رفتار پادشاه براي رجال سرمشق است. شاهزاده‌ها و رجال هم به شاه‌ تأسي مي‌كردند و آنها هم تعزيه‌خواني راه مي‌انداختند. كم‌كم تكيه‌هاي سر محل كه سابقاً تعزيه‌هاي عاميانه قديمي خود را مي‌خواندند، از حيث نسخه و تجمل به بزرگان تأسي جسته و هر يك به فراخور توانايي اهل محل كم و بيش تجمل و شكوه را در اين عزاداري وارد كردند.

لطفا بقیه را در ادامه مطلب مشاهده نمایید

سرنوشت آخرين وليعهد قاجاریه

afshinarami — Fri, 02 Jan 2009 16:35:25 GMT

محمدحسن ميرزا

محمدحسن ميرزا فرزند محمدعلي شاه قاجار، نايب السلطنه و وليعهد برادر بزرگ خود، احمد شاه قاجار در سال 1316 ق/ 1277 ش در تبريز به دنيا آمد. مادرش ملک جهان خانم دختر کامران ميرزا پسر ناصرالدين شاه بود.1در آن زمان چون احمد شاه فرزند پسري نداشت، محمدحسن ميرزا در شعبان 1327 ق به ولايتعهدي او برگزيده شد. پس از پيروزي انقلاب مشروطه، شش ساله بود که به همراه پدرش به تهران آمد. تحصيلات مقدماتي را نزد معلمين سرخانه آغاز نمود و از کودکي به فرماندهي يکي از افواج تعيين شد. به همين سبب از همان ايام لباس نظامي با درجه سرهنگي به تن مي‌کرد.2

سال 1332ق/ 1914 م با آغاز جنگ جهاني اول و ورود بيگانگان به خاک ايران، اعلاميه بي طرفي ايران از سوي احمد شاه صادر شد. سال بعد با توجه به حضور نيروهاي روس در آذربايجان محمدحسن ميرزا عازم تبريز شد3 و مدتي زمام امور آن شهر را در دست داشت و بيشتر اوقاتش در آنجا به اتومبيل و موتورسواري، شکار و موضوع عکس شدن براي عکاس يا عکاسانش مي‌گذشت. در سال 1337 ق که احمد شاه در آستانه سفر نخست خود به اروپا بود وليعهد از تبريز به تهران احضار گرديد. پس از بازگشت احمد شاه از اروپا محمدحسن ميرزا بار ديگر به تبريز بازگشت. پس از چندي شيخ محمد خياباني وليعهد را از تبريز اخراج و روانه تهران ساخت.

با کودتاي سوم اسفند 1299 محمدحسن ميرزا پس از آگاهي از ورود نيروهاي قزاق به تهران شبانه از کاخ گلستان به فرح آباد تهران نزد برادرش گريخت. پس از کودتا، سيد ضياءالدين طباطبايي از سوي احمد شاه قاجار به نخست وزيري منصوب شد و در طول مدت کوتاه نخست وزيري اش مي‌کوشيد تا براي مقابله با احمد شاه خود را به گونه اي به وليعهد نزديک کند و براي اين کار سعي مي‌کرد که ميان اين دو برادر رقابت و دشمني پديد آورد. سال 1300 سيد ضياءالدين از نخست وزيري عزل و به اروپا تبعيد شد و چند روز بعد دولت طي اعلاميه‌اي عزيمت محمدحسن ميرزا وليعهد را جهت معالجه به اروپا اعلام نمود. البته رفتن وليعهد به اروپا آن هم در پي تبعيد سيد ضياءالدين موجب بروز شايعات بسيار مبني بر مغضوب شدن محمدحسن ميرزا نزد احمد شاه گرديد. در همان سال، سفر دوم احمد شاه به اروپا در حالي آغاز شد که وليعهدش در خارج از ايران بود و با موافقت او وليعهد به تهران بازگشت و تا مراجعت احمد شاه از سفر زمام امور را در دست داشت.

دو سال بعد احمد شاه فرمان رئيس الوزرائي سردار سپه را امضا کرد و در غياب احمد شاه محمدحسن ميرزا مأمور رسيدگي به امور کشور گرديد. بهمن ماه 1302 دوره پنجم مجلس شوراي ملي با نطق محمدحسن ميرزا افتتاح شد. البته وليعهد نمي‌دانست که در واقع مجلسي را مي‌گشايد که تا چندي ديگر نخست زمزمه تأسيس جمهوري و سپس سرنگوني قاجارها و تفويض سلطنت به پهلويها را سر مي‌دهد.

اواخر همان سال در تهران تظاهرات پردامنه‌اي براي تغيير رژيم سلطنتي به جمهوري راه افتاد ولي در اويل سال 1303 روحانيون رهبري تظاهرات بر ضد جمهوري و سردار سپه را به دست گرفتند و بسياري از علما و بازرگانان مخالفت خود را با برقراري رژيم جمهوري اعلام کردند. بدين ترتيب سردار سپه که رياست دولت را در دست داشت طي ملاقاتي با روحانيون به آنان قول داد فکر جمهوريت را تعقيب نخواهد کرد.

محمدحسن ميرزا که به ظاهر پيروز اين جريان بود کوشيد با سردار سپه کنار بيايد هر چند احمد شاه در 15 فروردين 1303 طي تلگرافي از اروپا خواستار عزل سردار سپه از رياست الوزرائي شد ولي مجلس با رد اين پيشنهاد بار ديگر به سردار سپه رأي اعتماد داد و از اين رو محمدحسن ميرزا وليعهد باز هم ناچار به سازش با رضاخان شد. سرکوبي شيخ خزعل توسط سردار سپه در خوزستان و انتصاب به سمت فرماندهي کل قوا توسط مجلس از طرفي موقعيت سياسي او را بيش از پيش تقويت نمود و از سوي ديگر موجبات يأس هر چه بيشتر محمدحسن ميرزا از بازگشت برادر به وطن و يا به سلطنت رسيدن خود را فراهم مي‌ساخت.

در سال 1304 با اوجگيري تظاهرات بر ضد سلطنت قاجار مجلس ماده واحده‌اي را مبني بر برافتادن سلسله قاجار تصويب کرد و حکومت موقتي را به رضاخان پهلوي واگذار نمود.4 پس از اعلام انقراض سلسله قاجار محمدحسن ميرزا وليعهد در نهايت خفت و خواري از ايران راهي عراق و سپس فرانسه شد. عکس العمل احمد شاه به تصميم مجلس در خلع قاجاريه تنها ارسال تلگرافي از پاريس بود با اين مضمون که وي تصميم مجلس را نمي‌پذيرد و هنوز خود را پادشاه ايران مي‌داند.

محمدحسن ميرزا در اروپا با عايدي مختصري که به موجب وصيت احمد شاه به او تعلق مي‌گرفت با تنگدستي گذران روزگار مي‌کرد و در اواخر عمر در صدد کسب اجازه مراجعت به ايران برآمد ولي توفيق نيافت و سرانجام سال 1321 در سن 43 سالگي در لندن در گذشت و پس از چندي پيکر او به کربلا منتقل و در آرامگاه خانوادگي‌اش در جوار حرم امام حسين (ع) مدفون گشت.

او فردي فعال و جاه طلب بود و به زبانهاي انگليسي و فرانسه تسلط داشت و حاصل پنج ازدواج او پنج فرزند (سه پسر و دو دختر) بود.

ويدا معزي نيا

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
. محمدحسن ميرزا: آخرين وليعهد قاجار، تهران: موزه عکسخانه شهر، 1386، ص 8.

2. عبدالله مستوفي، شرح زندگاني من يا تاريخ اجتماعي و اداري دوره قاجاريه، ج3، تهران: زورا، 1360، ص 148.

3. باقر عاقلي، روزشمار تاريخ ايران از مشروطه تا انقلاب اسلامي، ج1، تهران: نشر گفتار، 1372، ص100.

4. حسن مرسلوند، زندگينامه رجال و مشاهير ايران (1299 ـ 1320 هـ.ش)، ج1، تهران: الهام، 1369، ص87.

جدید ترین عکسهای قدیمی

afshinarami — Mon, 08 Dec 2008 20:14:18 GMT

برای مشاهده بقیه عکسها ادامه مطلب را کلیک کنید